Με αφορμή την παρουσίαση του τρίτου της μυθιστορήματος «Το ΠριγκιπΌτο», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, η Πηνελόπη Κουρτζή  μιλά στην ekmag.gr.

Συνέντευξη στην ΛΕΥΚΗ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗ

Κυρία Κουρτζή, πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε το νέο σας βιβλίο. Ο αναγνώστης που θα το πάρει στα χέρια του «ΤΟ ΠΡΙΓΚΙΠΟΤΟ» τι είδος μυθιστορήματος θα διαβάσει;
Καταρχάς σας ευχαριστώ για την φιλοξενία και την συνέντευξη! Το ΠριγκιπΌτο που είναι ένα φημισμένο ξενοδοχείο στην Κηφισιά της Μπελ Επόκ, είναι ένας τόπος γεμάτος από ιστορικές προσωπικότητες που παρελαύνουν, έρωτα παράνομο που φουντώνει στις γωνιές του, θάρρος και προσήλωση στον στόχο για δημιουργικότητα από την ιδιοκτήτρια του την Κλημεντίνη, και ένα μεγάλο μυστήριο μια νύχτα παγωμένη όταν συμβαίνει μπροστά στα μάτια όλης της κοσμικής Αθήνας ένα στυγερό έγκλημα. Έτσι οι αναγνώστες είναι ευπρόσδεκτοι να περιηγηθούν στα μυστικά του και να διαβάσουν ένα ερωτικό και ιστορικό μυθιστόρημα με μια αστυνομική κατάληξη.
Μιλήστε μας για τον τίτλο. Γιατί Πριγκιπότο και όχι Πριγκιπάτο; Το Πριγκιπότο είναι απλά το ξενοδοχείο στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία του βιβλίου ή είναι και κάτι παραπάνω;
Ο τίτλος πράγματι ξενίζει καθώς είναι μια λέξη που δεν υπάρχει και μοιάζει με λάθος. Από τις πρώτες σελίδες φαίνεται πως, ενώ το ξενοδοχείο θα ονομαζόταν Πριγκιπάτο, από ένα λάθος ονομάζεται τελικά ΠριγκιπΌτο και παραμένει έτσι. Αυτό το λάθος τελικά, όπως θα γίνει αργότερα στην ιστορία, δεν ήταν τυχαίο, ήταν ίσως καρμικό για τους ήρωες. Στην ουσία είναι μια λέξη που επέλεξα για να την κάνω συνώνυμο της λέξης έρωτα, όπως αυτή η λέξη αποκτά μοναδικό νόημα για τον καθένα μας. Το ΠριγκιπΌτο είναι ο «τόπος» στον οποίο εναποθέτουμε το φαντασιωσικό μας φορτίο, το πάθος μας, τα όνειρα μας. Τόσο μοναδικό για τον καθένα όσο και μια λέξη που δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να το περιγράψει.
Στις αρχικές σελίδες του βιβλίου γράφετε: «Να τον φοβάσαι τον θυμό του έρωτα. Άλλους θυμούς μην τους φοβάσαι. Μα στον θυμό του έρωτα να εύχεσαι, να μην βρεθείς μπροστά…» Σχολιάστε μας τη φράση αυτή.
Αυτό το δίστιχο είναι στην ουσία όλο το νόημα και το ζητούμενο που πραγματεύεται η ιστορία του ΠριγκιπΌτου και θα φανεί στο τέλος… ο θυμός του έρωτα, που πράγματι όμοιος του δεν υπάρχει.. του έρωτα με την ευρεία έννοια, όπως ανέφερα πιο πάνω. Δηλαδή της αφοσίωσης σε ένα πρόσωπο ή σε μια έννοια ή σε μια ανάμνηση ή σε ένα κεκτημένο, που μπορεί να οδηγήσει κάποιον σε ακραίες αντιδράσεις και συμπεριφορές.
Δώστε μας μερικά στοιχεία του χαρακτήρα των ηρώων σας.
Η Κλημεντίνη, ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου, είναι μια κοπέλα πολύ εκκεντρική για την εποχή της. Μεγαλωμένη από μικρή με ένα πατέρα έμπορο, μετά από ένα τραύμα συναισθηματικό σε τρυφερή ηλικία, μετουσιώνει τα συναισθήματα της έτσι ώστε να προσηλωθεί σε ένα και μόνο στόχο: να καθιερωθεί στην ανδροκρατούμενη κοινωνία της Μπελ Εποκ σαν μια από τις σημαντικότερες γυναίκες επιχειρηματίες της Ελλάδος. Η Αμάντα, η δεύτερη ηρωίδα και αδελφική φίλη της Κλημεντίνης, στον αντίποδα είναι μια κοπέλα που αναζητά να παντρευτεί τον μεγάλο της έρωτα και να βαδίσει το παραδοσιακό μονοπάτι του γάμου και της οικογένειας. Τόσο διαφορετικές αλλά και τόσο στενά δεμένες θα ενωθούν για ακόμη μια φορά στο ΠριγκιπΌτο και θα συγκρουστούν με την μοίρα, τις επιλογές τους και τις συνέπειες των πράξεων τους. Δίπλα τους ήρωες που τις συνοδεύουν για να στιγματίσουν τις ζωές τους και για να τις κάνουν να αναρωτηθούν μέχρι που μπορεί να φτάσει ο θυμός του έρωτα και αν μπορεί τελικά να μεταμορφωθεί σε θετικό συναίσθημα.
Εκτός από τους ήρωες σας στο βιβλίο σας βλέπουμε και τον Χαρίλαο Μπούκουρα, ήρωα του βιβλίου σας «Κουμκουατ, εκεί που ρίζωσε η αγάπη» και την Νόρα Χιωτέλλη, ηρωίδα του βιβλίου σας «Δεκατρία Μπαλώματα». Για ποιο λόγο αποφασίσατε να κάνετε τη σύνδεση αυτή;
Πράγματι, ήρωες από προηγούμενα βιβλία περνούν τις πόρτες του ξενοδοχείου και κάποιες στιγμές συμμετέχουν στην πλοκή. Καθώς χρονικά συμπίπτουν οι εποχές, στην πραγματικότητα καθώς οι ήρωες μου ήταν ζωντανοί στο μυαλό μου και έχουν δική τους υπόσταση, απλώς επιθυμούσαν να περάσουν το κατώφλι του ΠριγκιπΌτου που αποτελούσε το διαμάντι της εποχής του και εγώ το μόνο που έκανα ήταν να τους κάνω μια «κράτηση» και να τους δώσω το κλειδί!
Επίσης, γίνεται και μια μικρή αναφορά σε κάποιο ήρωα επόμενου βιβλίου σας; Αυτό σημαίνει ότι έχετε ήδη έτοιμο το επόμενο μυθιστόρημά σας;
Στο ΠριγκιπΌτο κάποια στιγμή γεννιέται ένα μωρό. Το πως και το γιατί δεν θα ήθελα να το αποκαλύψω, καθώς οι αναγνώστες του βιβλίου θα δουν την ιστορία αυτή στις σελίδες του βιβλίου. Το μωρό αυτό πολύ πολύ αργότερα μεταφέρει τον θυμό του έρωτα σε μια πολύ διαφορετική ιστορία που τίποτα δεν έχει να κάνει με το ΠριγκιπΌτο πέραν του ότι κουβαλάει στα γονίδιά του τον θυμό του έρωτα. Η ιστορία αυτή, ενός θρύλου μιας παράξενης κοπέλας, είναι το νέο βιβλίο, το οποίο θα έρθει από τις εκδόσεις Ψυχογιός πάντα, το επόμενο φθινόπωρο. Είναι ένα βιβλίο, το οποίο ανυπομονώ να δω να κυκλοφορεί, καθώς την ιστορία την έχω λατρέψει και έχω δώσει μεγάλο κομμάτι της αγάπης μου σε αυτό!
Το βιβλίο κινείται στην Ελληνική «Μπελ Επόκ» εποχή, μια εποχή με έντονο ρομαντισμό. Βρίσκεται στοιχεία του χαρακτήρα σας σε εκείνη την εποχή; Αν είχατε μια «μηχανή του Χρόνου» θα επιλέγατε να ζήσετε τότε;
Η Μπελ Επόκ είναι μια εποχή που με συνάρπαζε πάντα! Κυρίως για την αντίθεση της όπου η πλούσια και όμορφη ζωή συνοδευόταν από μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που αφορούσαν κυρίως τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Επιπλέον η ατμόσφαιρα η τόσο ρομαντική, όπου η μουσική και οι όμορφες εικόνες κυριαρχούσαν, ήταν για εμένα το ιδανικό σκηνικό για να χτιστεί αυτό το ξενοδοχείο. Σε εκείνα τα χρόνια τα περισσότερα συναισθήματα τα βίωναν οι άνθρωποι σε υπερθετικό βαθμό, καθώς εναπόθεταν στις σχέσεις τους μεγάλο φαντασιωσικό φορτίο λόγω της έλλειψης καθημερινής προσωπικής επικοινωνίας. Στην ερώτηση σας αν είχα μια μηχανή του χρόνου, όσο και αν θα επιθυμούσα να βρεθώ στην Μπελ Εποκ και να περάσω και εγώ τις πόρτες του ΠριγκιπΌτου, νομίζω πως θα σας απαντήσω πιο συναισθηματικά τελικά. Έτσι θα σας πω πως, αν είχα την δυνατότητα, θα ταξίδευα στο κοντινό παρελθόν με τον γιο μου και τον σύζυγο μου, όταν ζούσαν οι γονείς μου ώστε να τους γνωρίσω τον εγγονό τους που δεν πρόλαβαν να τον δουν.
Και δυο ερωτήσεις με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου σας στη Θεσσαλονίκη την Πέμπτη 19 Μαρτίου. Ποια είναι η άποψή σας για τις βιβλιοπαρουσιάσεις; Έχουν κάποια χρησιμότητα; Πιστεύετε ότι το κοινό ανταποκρίνεται όπως θα έπρεπε στο κάλεσμα του συγγραφέα και των βιβλιοπωλών που διοργανώνουν την παρουσίαση; Και πότε εσείς θεωρείτε μια βιβλιοπαρουσίαση επιτυχημένη;
Οι βιβλιοπαρουσιάσεις! Μεγάλο κεφάλαιο!!! Προσωπικά τις πιστεύω απόλυτα και θεωρώ πως και οι αναγνώστες το ίδιο αρκεί να ακούσουν πράγματα που θα τους κεντρίζουν το ενδιαφέρον! Η ιδανική βιβλιοπαρουσίαση για μένα υποθετικά θα ήταν μια ωραία ταινία που βασίζεται στο βιβλίο. Αφού αυτό είναι ανέφικτο όμως για πρακτικούς λόγους, νομίζω πως ένα ταξίδι σε ανέκδοτα κομμάτια του βιβλίου ή μια εκ βαθέων προσωπική συζήτηση με τον συγγραφέα και το πάνελ θα ήταν μια ωραία πινελιά! Τώρα όσον αφορά το αναγνωστικό κοινό νομίζω πως μέσα στην απαιτητική καθημερινότητα του βρίσκει χρόνο για παρουσιάσεις που επιθυμεί να παρακολουθήσει! Το ζητούμενο είναι να προσπαθούμε πάντα να φεύγει ένας αναγνώστης από μια παρουσίαση πραγματικά πλούσιος από εικόνες και σκέψεις και αυτό νομίζω πως είναι στο χέρι μας!!
Ποια είναι η άποψή σας για το αναγνωστικό κοινό της Θεσσαλονίκης; Είστε ευχαριστημένη; Πώς έχει διαμορφωθεί η δική σας σχέση;
Αγαπώ πολύ την Θεσσαλονίκη και αγαπώ και το αναγνωστικό της κοινό! Μου αρέσει πως έχει ισχυρή άποψη, δυνατές βιβλιοφιλικές ομάδες που φαίνεται πως έχουν πάθος για το βιβλίο, είναι εκλεκτικό όσον αφορά το τι θέλει να διαβάσει, αλλά δίνει ευκαιρία στους νέους συγγραφείς, που για εμάς είναι πολύ σπουδαίο! Είχα την ευκαιρία να βρεθώ στην Θεσσαλονίκη με το πρωί μου βιβλίο το «Κουμκουάτ» και ενώ ήμουν παντελώς άγνωστη ο κόσμος ήταν εκεί να με στηρίξει και να με γνωρίσει! Ξέρετε τι ευτυχία είναι αυτό για ένα πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα; Μας δίνει φτερά!!! Έτσι όπως καταλαβαίνετε έρχομαι με πολλή πολλή χαρά και ανυπομονησία!!! Σας ευχαριστώ πολύ για τις ενδιαφέρουσες ερωτήσεις και εύχομαι μια όμορφη Άνοιξη!!!

ΤΟ ΠΡΙΓΚΙΠΟΤΟ – ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΟΥΡΤΖΗ
Στα τέλη του 19ου αιώνα, δύο αδελφικές φίλες, η Αμάντα και η Κλημεντίνη, περνούν μαζί τα καλοκαίρια τους στην Κέρκυρα, όπου μοιράζονται τα μυστικά και τα όνειρά τους. Κάποια στιγμή, οι δρόμοι τους θα χωρίσουν. Η μία, θυμωμένη από τον έρωτα, προσπαθεί να ξεχάσει. Η άλλη, πληγωμένη από τον έρωτα, μετατρέπει τον πόνο της σε δημιουργικότητα, προκειμένου να καταφέρει να ανοίξει το δικό της ξενοδοχείο στην Κηφισιά.
Έπειτα από χρόνια, οι δύο γυναίκες θα συναντηθούν στο Πριγκιπότο για να ζήσουν πάλι μια κοινή ζωή, γεμάτη από τα μυστικά του παρελθόντος αλλά κι αυτά που έρχονται να τις ενώσουν ξανά. Μα όταν ο θυμός του έρωτα ζωντανέψει εκ νέου, τότε θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και για τις δύο. Επειδή αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν μέχρι το τέλος είναι ποια από τις δύο θα πέσει θύμα στα βέλη του… Ένα μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται από το 1878 μέχρι το 1898 στην Κέρκυρα και κατόπιν στην Κηφισιά της μπελ επόκ. Μια γυναίκα που προσπαθεί να επιβιώσει σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία. Και ο έρωτας∙ ο παράνομος, που δεν έχει λόγο άνθησης, αλλά έχει λόγο ύπαρξης.
Εκδόσεις Ψυχογιός